kahit papaano...

Ibinagsak ng Estados Unidos  ang kauna-unahang atomic bomb sa Hiroshima noong August 6, 1945, at pagkatapos ng tatlong araw, noong August 9 sa Nagasaki naman.

Kung may pagkakataon kayong makabisita sa Hiroshima Peace Memorial Museum, siguradong ma-aantig ang inyong damdamin at lalong lalawak ang inyong pananaw sa mga pangyayaring ito. Doon ko nakita ang mga anino ng mga biktima na naka-imprint sa pader o sa konkretong hagdan. Isipin na lang natin kung paano nangyari iyon at kung ano ang nangyari sa mismong biktima.

Ngayong taon na ito, kahit papaano, dumalo ang mga gov't representatives ng US at UK sa 2010 Peace Ceremony sa Hiroshima. Kahit kailan kasi hindi ito nangyari, ngayon lang. Kahit papaano, may pag-asa pa talaga na unti-unting tuluyang mawala ang lahat ng nuclear arms sa buong mundo. Sa init na ito, marami ang dumalo at tumayo sa ilalim ng araw, mga anino nila magkakatabi at sama-sama para sa kapayapaan ng buong mundo.

napurnada ang suicide ko

Nakaka-inis naman, kung kelan kong feel na mag-suicide as in, "NOW NA!", napurnada pa!

I guess I have to live another day...

Sayaw tayo!

Nabasa ko sa Guardian ang tungkol sa nakaka-indak na tugtugin na galing sa South Africa, ang Shangaan electro.
Sa sobrang aliw ko, bumili na ako ng CD, sarap patugtugin ito sa umaga...

jirap na jirap na akels...

Bumisita ako sa isang Kabayang blogger, at doon sa kanyang na-kakaleew na blog (as always) natagpuan ko ang isang link na kung saan ko natagpuan ang BEKIMON!




KALURKEY!!!!!


en naw, da nyus...




Salamat BatJay at Ate Sienna... at kay BEKIMON!

it's all over now... til 2014, Brazil!

Parang gusto kong kumain ng tako-sashimi...

Pero sasabayan ko na rin ito ng senti-mode... la lang, isang buwan at mahigit na rin simula nung di-nelete ko yung Facebook account ko, pero ayon sa Facebook, "deactivated" lang ang account ko. Oh tuksooooh! Claire, siterrr, nasaan kah! Ang bato, Claire... ang batooooh!

  Sa totoo lang, miss na miss ko na ang aking mga Katuhogs (my HS friends and barkada) and my friends en family sa Facebook...

GOAAAAAAALLLL!

Heto nanaman tayo, after 2006 Germany! Iyak ako nang matalo ang Japan via penalty shoot-out. Heart-breaking, indeed. Bago sila maka-abot sa best 16, lahat ng matches nila up to the World Cup matches, either draw or talo sila! Then Japan beat Cameroon and Denmark to reach the best 16 for the first time!

Kaya heto kami, tulog mode from 9pm, gising at 3am the next day for the Japan vs Paraguay match. It was a heartbreaker, pero kudos sa Samurai Blue, hanep... ang LAYO ng narating nila for an Asian team! (same goes for North and South Korea!)

Tapos na ang NED vs BRA match ngayon... nanalo ang NED, 2-1. Sana magkaroon ng interes ang Pinas sa football, kasi sa tingin ko wala tayong pag-asa sa basketball, talaga. Ilusyon at porma lang ang lahat.

Bukod dito, I also support women's softball, sa tingin ko malaki ang chance natin na manalo tayo sa international matches.

O sya, Uruguay vs Ghana naman mam'ya... sa'an kayo... ako, GHANA!